Şiirlerini, Divan şiiri zevkini, estetiğini temel alarak yazan Yahya Kemal Beyatlı, edebiyatımızda neoklasimin temsilcisidir. Tarihçi Albert Sorel'den etkilenmiş, Baudelaire ve Verlaine gibi Fransız sembolistlerinin şiir evrenini sanatına taşımıştır. Yalnızca "Ok" şiirini heceyle yazan sanatçı, Di­van şiirinin nazım biçimlerinden gazel, şarkı, rubaiyi yeniden canlandırmıştır. Şiirin düzyazıya yaklaştırmasına karşı çıkmıştır. "Halis şiir" adını verdiği şiir anlayışını geliştirmiştir. Şiiri, "düzyazıdan ayrı bir kişilikte, musikiden başka bir musikide" görmüş, şiirde iç ahengi üstün tut­muştur. Şiirierindeki biçim ve komposizyon kusursuzlu­ğu, sözcükleri seçişindeki kuyumcu titizliği, parnasizmin yansımaları sayılabilir. Aşk, ölüm, sonsuzluk, İstanbul güzellikleri, Os­manlı kültür ve uygarlığına hayranlık, şiirinin başlıca konularıdır. Şiirlerinde toplumsal konular, yer al­mamıştır.

Eserleri:

Kendi Gök Kubbemiz, Eski Şiirin Rüzgarıyla, Rubailer (şiir)
Aziz İstanbul ( makale)
Eğil Dağlar ( makale- sohbet)
Siyasi ve Edebi Hatıralar (anı)