|
hatiç
|
 |
« : Haziran 20, 2008, 09:07:54 ÖS » |
|
- Yöneticilerin herhangi bir konu hakkında karar verebilmeleri için gerekli olan her türlü bilgiye ulaşabilmeleri gerekir. - İfade hürriyeti insanların bağımsızlığının bir göstergesidir. Demokraside yönetenler, yönettikleri şahısların isteklerini yerine getirmek için seçilirler. İfade hürriyeti bu isteklerin yönetenlere iletilmesi için bir araçtır.
Çok seslilik, çok mantıklılık sonucu her şey tartışmaya açılır. Düşünce üretme bir yarış ve işbirliğidir. Dönüşümlülük ilkesi gereği, sürekli sentezler, tezler ve yeni sentezler oluşur ve toplum ilerler.
Zorla kabul ettirilen bir düşünce, ön yargıya ve inanca dönüşür, sorgulanmaz. Ezberlenerek gelecek kuşaklara aktarılır, toplum durağanlaşır, ilerleyemez.
Devlet halkın yerine geçerek bir düşünceyi yanlış/zararlı diye değerlendirir ve yasaklarsa, psikolojik özlem ve merak sonucu çekiciliği artar ve o düşünce güçlenir. Hoşgörü gösterilmezse o akımlar yer altına iner, tehlike oluşturur. İnsan devletin istediği biçimde düşünmeye zorlandığında, o kişi kendisi olmaktan uzaklaşır. Farklı düşünme hakkının güvence altına alınması gerekir. Düşünce açıklamaktan korkulan bir ortamda bilim adamı yetişmez. Demokratik bir devleti önce “ düşünmekte özgürsün” deyip, sonra da “devletin izni olmadan sakın düşüncelerini açıklama” diyemez. Yanlışı belirlemenin yolu, özgür düşünce ve tartışmadır.
Yasaklar başkalarının dinleme özgürlüğüne de bir engeldir. Düşünceyi sınırlandırmak ve yasaklamak toplumun / bireyin gelişme dinamizmini yok eder. Düşüncenin susturulması, gelecek kuşaklara karşı da bir sorumsuzluktur. Düşünce özgürlüğü insan mutluluğu için zorunludur. Kesin olarak yanlış sandığımız şey doğru olabilir.
Demokratik hukuk devletinde, ifade özgürlüğü teminat altına alınmalı, keyfi kısıtlamalar bulunmamalıdır. Bu suçların düzenlenmesindeki belirsizlikler suç olanla meşru olanı birbirinden ayırmayı güçleştirmektedir, keyfiliğe yol açmaktadır.
Özgürlük, kanunların üstünde insan varlığıyla ilgili bir durumdur. Kanunlar onu ortaya koymaz, sadece tanzim eder. Kanunlar bir ülkede özgürlüklerin sınırını belirli durumlarda tayin etmekle beraber onların korunmalarını da sağlar.
|