1848 Fransız Anayasasının etkisiyle ekonomik ve sosyal haklar, yazılı metinlere girmeye başladı. I.dünya savaşından sonra Uluslararası Çalışma Örgütü / ILO kuruldu. II.dünya savaşından sonra yapılan bütün anayasalarda ekonomik ve sosyal haklar geniş ölçüde yer almaya başladı.
   Ekonomik ve sosyal haklar “kişinin kendisini ezen bütün koşullardan kurtulmasını” ve “gerçek bir özgürlük sahibi kılınmasını” sağlayan temel haklardır. Anayasa devlete bu konuda yetki ve görev vermiştir. Sosyal devlet, toplum içindeki zayıf tabakaları himaye edici önlemler alan insan haklarını hayata geçiren devlettir. Bu nedenle “adil bir ücret” temel insan hakkıdır. Adil ücret politikası da, adil bir vergi, işsizliğin kaldırılmasını, herkesin çalışabileceği bir işinin olmasını gerektirir.
   Asgari ücret, çağdaş bir toplumda çalışan bir kişinin ailesiyle birlikte ihtiyaçlarını karşılayan ücrettir. Bu ücret miktarında pazarlık olmaz, daha azı olmaz ve bundan vergi alınmaz. Asgarî ücretlinin vergi ödeme gücü yoktur.
   Ekonomik özgürlükler piyasa ekonomisinin oluşmasına imkân sağlarken, siyasal özgürlükler demokrasi için gereklidir.      
   Devletin vergileme, borçlanma ve para basma yetkilerini kullanması önemli sonuçlar doğurur. Bu nedenle ekonomik özgürlüklerin korunabilmesi için devletin ekonomik alandaki güç ve yetkilerinin kısıtlanması gerekir.
   Sınırsız özgürlük (mutlak özgürlük) ortamı anarşizm, özgürlüklerin olmadığı bir ortam ise kölelik olarak adlandırılır.

   A: Totalitarizm, despotizm, diktatörlük
   B: Anarşizm
   C: Devletçilik, sosyal devlet. Müdahaleci kapitalizm
   D: Liberal Demokrasi (Piyasa ekonomisi + Demokrasi
Ekonomik ve sosyal haklar bireylerin işsiz veya sakat olmaları halinde kendi kendilerine sağlayamadıkları hizmetlerin devlet tarafından sağlanmasını gerektirir.