sanat yapıtına anlam yükleyip, sanat' çının kendine özgü duyarlılığının anlatımı haline getir­meyi amaç alan sanat akımına verilen ad (dışavurumculuk ya da ekspresyonizm de denir). İlk izle­rine Van Gogh, Gaugin, Ensor, Munch ve Matisse'in yapıtlarında raslanan, ama özellikle 1905'e doğru Dresden'de Die Briicke (Köprü) adı altında toplanan' Kirschnes, Heckel, Nolde, Münih'te Der Blaue Reiter {Mavi Atlı) adı altında toplanan Vasili Kandinski, August Macke, Franz Marc ile Viyana'da Schiele ve Oskar Kokoscha, vb. ressamların geliştirdikleri anlatım­cılık, XX. yy'ın sanayi toplumundaki insanın iç sıkıntı­sını, acıklı durumunu çarpıcı bir etki yaratarak dilegetirme duygusundan kaynaklanmış, resmin yanı sıra edebiyat (Döblin, Heinrich Mann, vb'nin romanları; Gottfried Benn, Else Lasker-Schiller'in vb. şiirleri), tiyatro (Strindberg, Von Unruh, vb'nin oyunları), sinema (Wiene, Wagener, Leni, Fritz Lang, vb'nin film­leri), mimarlık (Eric Mendelsohn, Höger, vb'nin yapıt­ları) heykelcilik (Barlach, Lehmbruck, vb'nin heykelleri), hattâ müzik (Schönberg) alanlarına da sıçra­mış, Nazi rejiminin baskısı altında sönmüşse de, gerek figüratif, gerek soyut sanatı etkileyerek soyut anlatımcı­lığın doğmasına yol açmıştır.