italyan yazarı Marinetti'nin çevresine top­lanan edebiyatçı, ressam, heykelci ve müzikçiler tarafın­dan geliştirilen sanat akımına verilen ad {"Gelecekçi­lik"). 1909'dan sonra gelişen, duyular ile uyandırdıkları düşüncelerin zamandaşlığını dile getirmeyi amaç alan akımın yandaşları (Marinetti, Buzzi, Boccioni, Carra, Russulo, Balla, Severini, vb.), hareket halinde makine­nin güzelliğini, erkeksiliği ve şiddeti yücelten yapıtlar verdiler. Şiirde geleneğe bağlı her şeyin (vezin, uyak, nazım biçimleri) atılmasını, geleneksel dilbilgisi ve söz-dizimi kurallarının kırılmasını savundular. Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra Marinetti dışındakilerin farklı yönlere, özellikle dadacılığa yönelmeleriyle akım ortadan kalktıysa da Rusya'da Mayakovski, vb. "dev­rim sanatçıları" tarafından savunuldu. Bu arada, o yıl­larda Rusya'da bulunan Nâzım Hikmet'i de bir ölçüde etkiledi