XI. ve XII. yy'larda Avrupa'da geli­şen sanat akımına verilen ad. Kuzey Ä°talya'da ortaya çıkıp, çok geçmeden Avrupa'nın her yanma yayılan, mimarlıkta tonozun kilisenin bütün iç bölümüne uygu­lanmasıyla ve beÅŸik tonoz, sivri köşeli tonoz, kubbe kul­lanılmasıyla nitelenen Roman üslubu, heykelcilikte görüntüyü süsleme yapılacak yerin sınırlarına uyacak biçimde büken ve çarpıîtan, yani mimarlık çerçevesine uyduran bir çabayla temsil edildi. XIII. yy'ın ilk yan­sına da taşıp, çok geçmeden yerini Gotik üslubuna bıraktı.