XIX. yy'ın ilk yarısında Avrupa'da akıl­cılığa ve klasisizme tepki olarak ortaya çıkan akıma verilen ad.İngiltere ve Almanya'da başlayıp, Madam de StaeTin Almanya Üstüne (1810) adlı yapıtıyla Fransa' da da tanınan, sonradan Avrupa'nın her yanına yayı­lan romantizm akımının yandaşları (İngiltere'de W. Wordsworth, S.T. Coleridge, Byron, Shelley, vb.; Almanya'da Goethe, Schiller, Schlegel,. Heine, vb.; Fransa'da Chateaubriand, Madam deStael, Lamartine, A. De Vigne, A. De Musset, Nerval, Georges Sand, vb.; İtalya'da Leopardı, Pellico,vb.; Rusya'da Jukovski, Puş-kin, vb.; ABD'de İrwing, Poe, Emerson, vb.), düşünceye karşı duygunun üstünlüğünü savunup, duyarlık ile bilinçdışının dile getirilmesine öncelik tanıdılar. Özü bakımından edebiyata bağlı olan akım, plastik sanat­lara aktarıldığında yeni biçimler yaratmayıp, klasisizm döneminde küçümsenmiş olan eski anlatımların yeni­den değerlendirilmesiyle yetinildi. Müzikteyse roman­tizm, Weber, Beethoven (bir ölçüde), Schubert, Schumann, Brahms, Wagner, vb. büyük sanatçılar tara­fından temsil edildi.