1885-1900 yılları arasında Fransa'da doğup yayılan edebiyat ve sanat akımına verilen ad (sembolizm de denir). Baudelaire'in öncüsü sayıldığı, kuramları Stephan Mallarme tarafından hazırlanan, Verlaine ve Rimbaud'nun yaygınlaştırdıkları simgeci­lik akımının üyeleri (Huysmans, Jules Laforgue, G. Kahn, HenrideRegnier, Verhaeren, Maeterlinck, Dujar-din, vb.), "duyularımız dış dünyayı olduğu gibi değil, değiştirerek bize ulaştırdıkları için, gerçeği olduğu gibi anlatmaya olanak bulunmadığını", "nesnelerin dış dünya ile iç dünya arasındaki bağlantının birer simgesi olduklarını" savundular. Dolayısıyla da mecazlı anla­tıma, imgelere başvurup, simgelerin ve imgelerin yeter­siz kaldıkları durumlarda bilinen sözcüklere yeni anlamlar yükleyerek şiirlerini anlam açısından kapalı bir hale getirdiler. Resimde G. Moreau, Puvis de Chavan-nes, Odile Redon, Paul Gaugin, M. Serusier, vb. sanatçı­lar tarafından temsil edilen akım, Türk edebiyatçıların­dan da Cenap Sahabettin (bazı şiirleri), Ahmet Haşim (simgeciliğin Türk şiirindeki gerçek temsilcisi) ve bazı çağdaş şairlerimizi (Ahmet Hamdi Tanpınar, Cahit Sıtkı Tarancı, Ahmet Muhip Dranas) etkiledi.