Beyindeki kan dolaşımının bozulması her zaman acil bir durum yaratır ve önlem alınmasını gerektirir.
İnsan beyni 10 milyar sinir hücresi (nöron), 100 milyar sinir dokusu destek hücresi (glia) ve 5.000 milyar sinirsel bağlantı (sinaps) ile vücut ağırlığının yaklaşık yüzde 2'sini oluşturur. Buna karşılık vücuda giren oksijenin yaklaşık yüzde 20'sini tüketir ve kalbin pompa­ladığı kanın yaklaşık yüzde 15'ini kulla­nır.
Beyin çeşitli etkenlerden kolayca zarar görebilen bir organdır. Bunun başlıca nedenleri beynin enerji ve kan gereksiniminin yüksek olması, glikoz metabolizmasına bütünüyle bağlı olma­sı ve içinde bulunduğu kafatasının ge­ni deyememesi dolayısıyla bir travma­nın ardından şişmesinin olanaksızlığı­dır.
Beyindeki kan dolaşımının bütünüy­le durması şu sonuçlara yol açar: 10 sa­niyede beyindeki oksijen depolan tü­kendiğinden bilinç kaybolur; yaklaşık 20-30 saniyede elektroensefalografîde (EEG) düz çizgi oluşur; yaklaşık 60 sa­niyede gözbebeklerİ genişler; yaklaşık 5 dakikada beyin geriye dönüşü olma­yan yıkıma uğrar.
Kan dolaşımının yeniden başlama­ması durumunda biyolojik ölüm ortaya çıkar. "Klinik ölüm" denen kritik döne­min ardından beyin yeniden atardamar yoluyla oksijen almaya başladığında da iyileşmeye değişik ağırlıklarda işlevsel kayıplar eşlik eder; solunumun yeniden başlamasına ve bilincin açılmasına kar­şın, zihinsel etkinlikte geçici ya da kalı­cı bozukluklar, ruhsal ve sinirsel sorun­lar (felçler) görülebilir.