(1864-1932), Türk yazarı ve gazetecisi.
Darüşşafaka'yı bitirip(l883)Posta ve Telgraf Nezareti'n-de kâtiplik yapan, bir süre sonra görevinden ayrılarak gazetelerde çalışmaya başlayan Ahmet Rasim, 1885'ten sonra çıkan bütün dergilerde yazı yayınladı. Muhabir olarak Suriyel(1908),Sofya (1908)*ve Romanya'da bulu­nup, 1927'de İstanbul'dan milletvekilliğe seçildi. Cum­huriyet döneminde Cumhuriyet ve Akşam gazetelerinde yazıp, İstanbul'da öldü.
îlk yazısı Tercüman-ı Hakikat'te yayınlanan (1884), öykü, roman, anı, fıkra, inceleme, gezi, araştırma, vb. alanlarda 100'ü aşkın kitap yazan Ahmet Rasim, genel-■likle birer uzun öykü özelliği taşıyan, konuları yaşam­dan alınmış romanlarında *Ahmet Mithat geleneğini sürdürmüş, gerçek başarısını fıkra, söyleşi, anı türünde kitaplarında göstererek, İstanbul'da dönemin yaşayışı­nın çeşitli yönlerini, gelenek ve görenekleri, kentin çeşitli semtlerini, eğlence yerlerini, vb. büyük bir usta­lıkla betimlemiştir. Ayrıca, güftelerinin çoğunu da kendi yazdığı 42 şarkısı (Pek revadır sevdiğim ettiklerin, vb.} günümüze kalmıştır. Başlıca romanları arasında îlk Sevgi (1890), Bir Sefilenin Evrak'ı Metrukesi (1891), Afife (1892), Tecrübesiz Aşk (1894), Kitabe-i Gam (sevgi­liye yazılmış mektuplar, 1897-1899; üç cilt), anı, fıkra ve gezi kitapları arasındaysa Gecelerim (1899), Şehir Mek­tupları (1916), Romanya Mektupları (1916), Fuhş-ı Atik (1922), Muharir, Şair ve Edip (1924), Muharrir Bu Ya (1926), Falaka (1927), vb. sayılabilir.