(1526-1600), Osmanlı şairi. Fatih Camii'nde müezzinlik yapan babası tarafından bir saracın çıraklı­ğına verilen, ama bir süre sonra medresede öğrenim görme fırsatı bulan Baki (asıl adı Abdulbâki Mahmut tur), genç yaşta şiirleriyle ün salıp, 1552'den sonra Süîeymaniye Müderrisi Kadızâde Şemseddin Efendi tarafından korunarak, 1554'te sunduğu kasideyle Kanunî Sultan Süleyman Fin dikkatini çekti. Halep kadılığına atanan Şemseddin Efendi'yle İstanbul'dan ayrılıp (1555), dönüşünden (1559) sonra müderrislik­lerde ve Edirne (1576), Mekke (1579), Medine (1580), İstanbul (1584) kadılıklarında bulundu. Anadolu (1586) ve Rumeli (1592) kazaskerliği yapıp, İstanbul'da Öldü. Yaşadığı dönemin görkemini diline yansıtan, sesin yanı sıra rengi, hattâ betimlemelerde resmi yakalayan, dili kullanırken gösterdiği titizlikle ve vardığı ses bütün­lüğüyle şiirine yüzyıllar sürecek bjr etki kazandırmayı ■başararak Sultan-üş şuarâ (şairler sultanı) diye anılan Bâki'nin başlıca yapıtları arasında Divan'mm (1935'te Sadettin Nüzhet tarafından basımı yapıldı) yanı sıra, Arapça'dan sade bir dille yaptığı çeviriler sayılabilir: Fezail-ül Cihad (Savaşın Erdemleri, müslümanları din uğruna savaşa teşvik eden bir yapıtın çevirisi); H