(1886-1978), Türk eÄŸi­timcisi ve yazarı. Darülfünun'un Tabiiyat (doÄŸal bilim­ler) bölümünü bitiren (1908) îsmayıl Hakkı BaltacıoÄŸlu, öğrencilik yıllarında baÅŸladığı (1904) Divan-ı Hümâyun kâtipliÄŸini, Tophane kâtipliÄŸiyle sürdürdü. Bu arada Darülfünun'da yazı dersleri verip, Fransa'da pedagoji ve eliÅŸleri Öğrenimi görerek (1910-1913),yurda dönüşün­den sonra Darülfünun'da pedagoji öğretmenliÄŸi (1913), Edebiyat Fakültesi dekanlığı (1917-1920), Darülfünun eminliÄŸi (rektörlük) yaptı. Ãœniversite reformunda kadro dışı bırakılınca (1933) Yeni Adam dergisini çıkarıp, 1939'da Ankara Dil ve Tarih-CoÄŸrafya Fakültesi'nde profesörlüğe atandı. 1942 -1950 arasında iki dönem mil­letvekilliÄŸi yaptı.
Eğitim, toplumbilim, felsefe, estetik alanlarında da birçok yapıt veren Ismayıl Hakkı Baltacıoğlu'nun baş­lıca edebiyat yapıtları arasında Demokrasi ve Sanat (inceleme, 1931), Andaval Palas (oyun, 1940), Kafa Tamircisi (oyun, 1940), Yalnızlar (roman, 1942), Dolap Beygiri (oyun, 1949), Türklerde Yazı Sanatı (inceleme, 1958), Küçük Şehit (oyun, 1961), Ziya Gökalp (inceleme, 1966), vb. sayılabilir.