(1862-1893), Osmanlı yazarı. Mühendishane-i Berrîi Hümâyun'u bitirip (1885), topçu subayı olarak orduya katılan, 1886'da kurmay yüzbaşıÂlığa yükselen
Nabizade Nazım,
matematik, topografya ve istihkâm
öğretmenliği yaptı. Çeşitli dergi ve
gazeteÂlerde yayınladığı
ÅŸiirlerle
edebiyata girip,
Servet-i Fünun'da yayınladığı
Öykü ve incelemeleriyle ün saldı. 1890'da yayınlanan, yerel aÄŸzı kullanarak köy yaÅŸaÂmını aktardığı
Karabibik adlı uzun
öyküsüyle
Türk edebiyatında
realizmin öncüleri arasında yer alıp, 1896'da yayınlanan
Zehra adlı
romanında, 1890 yılların istanbul'unu konu alarak BeyoÄŸlu eÄŸlencelerini, döneÂmin tuluat ve tulumbacıların yaÅŸayışını (ağız özellikleÂrini koruyarak) büyük bir baÅŸarıyla, yansıttı, öbür yapıtları arasında Heves Ettiklerim (ÅŸiirler, 1885), YadiÂgârlarım (uzun öykü, 1886), Bir Hatıra (öykü, 1890), Hâlâ Güzel (Öykü, 1891), vb. sayılabilir.