(19024963), Türk ÅŸairi. Matbuat Umum Müdürü Hikmet "Nâzım Bey'in oÄŸlu, Mehmet *Nâzım PaÅŸa'nm torunu olan, Heybeliada Bahriye Mektebi'ni bitirip Hamidiye Kruvazörü'nde güverte subaylığına atanan Nâzım Hikmet (soyadı Ran'âır), vereme yakalanınca ordudan ayrılmak zorunda kaldı (1921). Vâlâ Nurettin, Yusuf Ziya Ortaç ve Faruk Nafiz Çamlıbel'le Anadolu'ya geçip, bir süre Bolu'da öğret­menlik yaptıktan sonra Vâlâ Nurettin'le birlikte Moskova'ya giderek toplumbilim ve iktisat öğrenimi gördü (1922-1924). Yurda dönünce Aydınlık dergisinde yazmaya baÅŸlayıp, bazı ÅŸiirlerinden ötürü gıyaben hüküm giydiÄŸini öğrenince (1925) yeniden Moskova'ya gittiyse de, 1928'de af yasasından yararlanarak yurda döndü. ÇeÅŸitli dergi ve gazetelerde çalışıp, 1932'de yeni­den tutuklanarak dört yıl hapis cezasına çarpıldı; ama Cumhuriyet'in onuncu yıldönümü nedeniyle çıkarılan  aftan yararlanarak serbest bırakıldı. AkÅŸam ve Tan gazetelerinde Orhan Selim adıyla fıkralar yayınlayıp, film stüdyolarında çalışırken, Harb Okulu'nda yapılan bir aramada bulunan kitapları dolayısıyla Öğrencilerle iliÅŸki kurduÄŸu, ayrıca orduyu "isyana kışkırttığı" suçla­masıyla bir kez daha tutuklanıp (1938) iki ayrı mahke­mede toplam 28 yıl 4 ay hapis cezasına çarpıldı. Ä°stanbul, Çankırı,' Bursa cezaevlerinde yatıp, Ahmet Emin Yalman'ın baÅŸlattığı ve bilim, sanat adamları ile bazı siyasetçilerin destekledikleri kampanya sonucunda 1950 Af Yasası'nın kapsamına alınarak serbest bira-kıldı. Geçimini senaryo yazarlığıyla saÄŸlarken, saÄŸlam raporu verilerek askere alınması kesinleÅŸince (1951), yaÅŸamını tehlikede görerek BoÄŸaz'dan geçen bir Romen gemisiyle yurt dışına kaçtı ve SSCB'ye gitti. Aynı yıl Türk vatandaÅŸlığından çıkarılıp, Polonya uyruÄŸuna (çerek, ölünceye kadar yurt özlemi içinde yurt dışında ışadı ve Moskova'da öldü.
1918'de Mehmet Nâzım imzasıyla Yeni mecmua'da lyınladığı bir şiirle edebiyata giren, 1920'de Alemdar ızetesinin açtığı şiir yarışmasında birincilik kazanan âzım Hikmet, önceleri vezinli, kafiyeli şiirler yaza'r-■n, sonradan gerek biçim, gerek öz bakımından yep-;ni özellikler taşıyan bir şiire yonelmişse de, divan ve ilk şiirlerinin kendisine ters düşmeyen öğelerinden de ırarlanmış, toplumcu-gerçekçi sanat anlayışının inya ölçeğinde en başarılı örneklerini vererek, hem indinden sonraki kuşağı, hem de 1960'tan sonraki şiiri kilemiş, yapıtları pek çok dile çevrilmiştir. Başlıca ıpıtları arasında 835 Satır (şiirler, 1929), Jokond ile ya-U(şnr\er,1929),SesiniKaybeden Şehir(şiir\eY,\93\), ece Gelen Telgraf"(şiirler, 1932), Kafatası (oyun, 1932), iranta Babu'ya Mektuplar (şiirler, 1935),. Simavna adisi Şeyh Bedrettin Destanı (şiirler, 1936), Kurtuluş ıvaşı Destanı (1965), Kan Konuşmaz (roman, 1965), lek (oyun, 1965), Dört Hapishaneden (şiirler, 1966), zşamak Güzel Şey Be Kardeşim (roman, 1967), Memle-•timden însan Manzaraları (şiirler, 1967), Kemal zhir'e Mahpusaneden Mektuplar (mektuplar, 1968), ğlum, Canım Evlâdım, Mehmedim (mektuplar, 1968), m Şiirleri (şiirler, 1970), vb. sayılabilir.