Ömer Seyfettin

28 Şubat 1884 tarihinde Gönen’de doğdu. Harbiye'yi (1903) bitirerek orduya katılan Ömer Seyfettin, tazminat ödeyerek ordu­dan ayrıldıysa (1911) da, Balkan Savaşı patlak verince yeniden askere alındı. Yanya savunmasında Yunanlara tutsak düşüp (1913), aynı yıl serbest bırakılarak İstanbul'a yerleşti ve Kabataş Lisesi'nde edebiyat öğret­meniliği yaptı.

Şiirlerle edebiyata başlayıp (1900), Genç Kalemler dergi­sinde başlatılan (1911) "Yeni Lisan" hareketinin öncü­leri arasında yer alan Ömer Seyfettin, yalın, anlaşılır bir dille yazmanın gerekliliğini savunup, Milli Edebiyat akımının öyküdeki en başarılı örneklerini vermiş, konu­larını günlük yaşamdan ya da tarihten alıp, ulusal duygulan işlemiş ya da dönemin toplumsal düzeninin bozuk yanlarını eleştirmiş, yüz kırka yakın öyküsü çeşitli yayınevleri tarafından birçok kez Ömer Seyfettin Hikaye­leri adı altında yayınlanmıştır, öbür yapıtları arasında Ashab-ı Kehfimiz (roman, 1918), Efruz Bey (uzun öykü, 1919) sayılabilir. Şiirleri de 1972'de Ömer Seyfettinin Şiirleri adı altında yayınlanmıştır.