(1895-1952), Fransız şairi. İki yıl (1911-1913) sanatoryumda yatıp, dönemin şairlerinin kitapla­rını inceleyen Paul Eluard, Birinci Dünya Savaşı'na katıldıktan sonra dadacılık akımını, bir süre sonra da gerçeküstücülüğü benimsedi. Malezya, Okyanusya ve Hindistan'a yolculuklar yapıp, aşk, düş ve başkaldırı konularını işleyen şiir kitaplarıyla gerçeküstücü şiirin en başarılı temsilcilerinden biri oldu. İkinci Dünya Savaşı'nda yayınladığı kitaplarla Alman işgaline dire­nenler arasına katılıp, savaştan sonra Avrupa'da çeşitli gezilere çıktı ve komünist şairlerin en ünlüleri arasında yeraldı. Kitaplarının bir bölümü ölümünden sonra yayınlandı. Başlıca yapıtları arasında Mourirde ne pas mourir (Ölmeden Ölmek, 1924), Capitale de la douleur (Acının Başkenti, 1925), Defense de savoir (öğrenme Yasağı, 1928), Nuits partagees (Paylaşılmış . Geceler, \Sl}5),Poesie et verite (Şiir ve Doğru, 1942), Au rendez-vous Allemand (Almanlarla Buluşma, 1944), Une leçon morale (Bir Ahlâk Dersi, 1949), Les sentiers et les routes de le poesie (Şiirin Patikaları ve Yolları, 1962), Derniers poemes d'amour (Son Aşk Şiirleri, 1963), Le poete et son ombre (Şair ve Gölgesi, 1964), vb. sayılabilir.