Bisiklet, arka tekerleği hareket sağlayan iki tekerlekli taşıta verilen ad. 1790'dan başlayarak ilkel türlerinin (1791'de Kont De Sirrac'ın yaptığı Ön tekerleği yönlendi-rilemeyen, sürücünün ayaklarını sırayla yere sürtme-siyle hareket eden Cekriföre adlı "tahta at"; 1817'de Baron Kari Von Drais de Sauerbrun'un yaptığı, ön teker­leği yönlendirilebilen ve saatte 16 km hız yapabilen "Draisinne", vb.) ortaya çıktığı, 1839'da Iskoçyalı Kirkpatrick Macmillan'ın pedallı ilk örneğini yaptığı, son­raki yıllarda hızla geliştirilen ve 1900'den sonra seri üretimine geçilen, 1909'da vites değiştirmeyi sağlayan derayörün bulunmasıyla büyük bir atılım yapan bisik­let, temel olarak aracın bütün parçalarını taşıyan hafif alaşımlı borulardan yapılmış kadro, sele (oturulacak yer), tekerlekler (lastikler ve lastiklerin yerleştirildikleri jantlar), pedal takımı, frenler, vites kutusundan oluşur. Şişirilen bir iç lastik ile kenarları ve pedalları pişmiş kauçukla desteklenen kalın yelken bezi ya da tel doku­dan bir dış lastikten oluşan tekerlekler, çelikten ya da alüminyum alaşımlardan yapılmış jantlar içine oturtul­muş, telleri ve göbekleri de çelikten yapılmıştır. Kadro­nun ön bölümünde gidonla işleyen yön miline bağlı ön tekerleğin eksenini tutan bir maşa, arka bölümünde uçları arka tekerleğin milini sıkıştıran yatay bir maşa, orta bölümünde pedal takımı, pedal takımının karşı­sında da üstüne selenin bağlandığı destek sehpası yera-lır. Vites değiştirme mekanizması gövdeye tutturul­muştur ve vites değiştiricinin ana kolu aşağıya doğru uzanır. Pedal takımı hareketi arka dişliye aktarır ve her pedala sırayla basış, dişli aynasını döndürür; dişli ayna­sına takılı zincir ön tekerleği arka tekerleğe bağlar ve ön tekerlek, yön verdiği, arka tekerleğin hareketini sağlar. Vites değiştirme, zincirin bir dişliden öbürüne geçirilme­siyle (daha yüksek bir vitese geçmek için daha küçük bir dişliye, daha düşük bir vitese geçmek içinse daha büyük bir dişliye) sağlanır.