içi patlayıcı ve yanıcı maddeyle dolu, bir ateş­leme düzeniyle donatılmış, madensel küre biçiminde yokedici ateşli siîab. Gerek canlı, gerek cansız hedefleri yok etmek için kullanılan, başlangıçta (XVIII. yy.) bir havan topuyla, günümüzdeyse uçaklardan atılan, tah­rip bombası, yangın bombası, sis bombası, gaz bombası, aydınlatma ve işaret bombası, atom bombası, hidrojen bombası, vb. çeşitleri olan bombalarda, patlayıcı madde olarak genellikle tolit ya da melinit kullanılır ve ağırlık­ları 50 kg-10 ton arasında, boyutları birkaç cm ile 8 m arasında değişir. Bir bomba genellikle dört bölümden oluşur: Patlayıcı dolu gövde; uçuş sırasında dengelenme­sini sağlayan kanatçıklar; ateş sırasında bombayı kuran (emniyet kilidini açan) mekanizma; bir ya da bir­kaç tapa (büyük miktarda patlayıcı maddeyi patlatabile­cek güçte olmalıdır). Gaz bombalarının akciğer ve deri hastalıklarına yol açan gözyaşartıcı ve zehirleyici çeşit­leri vardır. Sis bombaları sise yol açan çeşitli kimyasal maddelerle doldurulmuştur. Yangın bombalarıysa ter­mit denen bir karışımla (alüminyum tozu, demir oksit, magnezyum) doludurlar ve patladıklarında 2 500°C'ı bulan sıcaklıklar oluştururlar. İkinci Dünya Savaşı'nda ortaya çıkan güdümlü bombaların (alıcı ve verici bağ­lantısı aracılığıyla uçaktan yönetilirler) yanı sıra, sonra­dan kendi kendini güden, yani atıldıktan sonra hedefini kendi saptayan bombalar da yapılmıştır.