Gramofon, plak üzerinde spi­ral çukurlar boyunca titreÅŸimler biçiminde mekanik olarak kaydedilmiÅŸ sesi geri ve­ren alet,( Ses Kaydı). Gramofonu 1877 yılında T. Edison  keÅŸfetti. Edi-son'un fonograf adım verdiÄŸi aygıtta ses bir silindir üzerine sarılı kalay katmanı üzerine kaydediliyordu. Silindir burgu bi­çimli bir yatak içinde dönen bir eksenle çevriliyordu. Böylece kaydedici diyaframın ortasındaki iÄŸne silindire deÄŸdiÄŸi zaman kalay yaprak üzerinde helezon biçimii ince bir çukur açıyordu. Diyaframa ses dalga­ları ulaşınca, iÄŸne titreÅŸerek kalay üzerin­de bununla uyumlu ve iniÅŸli çıkışlı bir çu­kur açılıyordu. Kayıt bittikten sonra, ses verici diyaframın iÄŸnesi baÅŸlangıç noktası­na getirilip silindir aum hızla döhdürülün ce de ses geri veriliyor, kaydedilen sesin benzeri duyuluyordu. Daha sonraları kalay yerine bir çeÅŸit mumla kaplanmış silindir­ler ve ardından da günümüzde de kullanı­lan daire biçimli plaklar yapıldı. Bir kez ses kaydedilince aşındırma ya da elektro­lizle Kalıp çıkarılarak kaydedilmiÅŸ plağın. binlerce örneÄŸi yapılabildi ( Elektroka-lıpl. Günümüz gramofonları plağı döndü­ren düzen, sesi plaktan alan pikap başı, se­si yükselten bölüm ve hoparlör (ya da ho-parlörîerj-'den oluÅŸur. Pikap başı plak üze­rine kaydedilmiÅŸ titreÅŸimleri iÄŸnesi yardı­mı Ä°le alarak elektriksel titreÅŸimlere dönüş­türür. Pikap kolu, bu hareketleri piezo-elektriksel ya da elektromanyetiîcsel ola­rak elektrik iÅŸaretlerine dönüştürür (Piezoelektrik Olay). Elektriksel titreÅŸimler amplifikatöre girip yükseltilmiÅŸ olarak çı­kar, oradan hoparlöre gelerek yeniden ses titreÅŸimlerine (ses dalgalarına) dönüşür ve yayılır.