|
yasemin01
|
 |
« : Temmuz 23, 2008, 11:57:04 ÖÖ » |
|
Soğuk günlerde, yapılar içindeki sıcaklığı sağlığa uygun düzeyde tutmak için ısı sağlama. Sağlığa uygun sıcaklık düzeyi bireylerin fiziksel etkinliklerine bağlı olarak 15°C ile 23°C arasında değişir. Örnek olarak spor salonları, atelyeler, fabrikalar için 15°C, bürolar için 20°C ve oturma odaları için ise 20-22°C düzeyindeki sıcaklıklar uygundur. Yüzyıllar boyu yapılar bacası olan bir ocakta yakılan odun, kömür ya da taşkömürü ile ısıtıldı. Bu ocaklarda yanan yakıtların verdiği ısı daha çok radyasyon (ışıma) ve biraz da konveksiyonla yapı içine dağılırdı. Fakat ısının çoğu bacadan çıkan yanma gazları ile birlikte kaybolurdu. Daha sonra ortaya çıkan sobalar daha etkin ve verimli birer ısırma aracı oldular. Verimi en yüksek ısıtıcılar elektrikli ve gaz yakıtlı ısıtıcılardır. Bir elektrik ısıtıcısı bütün elektriksel enerjiyi ısı enerjisine dönüştürdüğü İçin verimi % 100'e ulaşır: Ne var ki bu pahalı bir ısıtma yöntemidir. Ayrıca bu ısıtıcılar kentin elektrik şebekesine de zarar verebilir, örneğin trafo merkezlerinin sigortalarını attırabilirler. Böyle bir ısıtıcının direç^ R, içinden geçen akım (şiddeti) / ise slniyede verdiği enerji, miktarı (güç) RIZ olur. R ohm, / amper İse sonuç watt cinsfiaSen çıkar. Elektrik ısıtıcılarında, bir seramiğe yerieş^^^ îıelezon bir direnç teli vşya çubuk tJİÜrali Mr direne bulunur.Bunlar genelde parabolik biçim verilmiş parlak bir metal levhanın odağına yerleştirilirler, Çıkan ısı radyasyonla yayılır. Bunların tabanlara döşenen türleri vardır. O zaman ısı başlıca konveksiyonla yayılır. Planlı bir ısıtma düzeninde, yeteri kadar ısı verebilen ısıtıcı birimlerle, ısı yapı içinde dağıtılır. Bu yolla içeride istenen düzeyde bir sıcaklık sağlanır ve sürdürülür. Planlı düzende yapılan dışarı doğru ısı kaybı, Isı Yalıtımı (bkz.) ve başka önlemlerle en aza indirgenir. Termostattı merkezi ısıtma, düzenleri gün geçtikçe yaygınlaşmaktadır. Bunların kalorifer adını alan türlerinde bir kazan içinde bulunan su uygun bir yakıtla ısıtılır. Yakıt olarak katı (taşkömürü, linyit), sıvı (fuel-oil, mazot) ya da gaz (doğal gaz) kullanılabilir. Isıtma için özellikle ucuz ve bol elektrik üreten ülkelerde seyrek de olsa elektrik enerjisi de kullanılabilir, Isınan kazanda oluşan sıcak su ya da buhar borularla uygun yerlere dağıtılmış «radyatörlere gönderilir. Aslında ısıyı daha çok konveksiyonla yaydıkları için bu birimlere «konvektör» demek daha doğru olur. Sıcak havalı düzenlerde, soğuk hava geniş borularla, uygun bir yakıtla ısıtılan kapalı ocaklar içinden geçirilir. Isınan hava odaların, salonların tabanlarına yakın yerlerdeki mazgallardan içeriye glreT. Borular içinde, elektrik motoru ile döndürülen pervaneler yardımı ile sürekli hava akımı sağlanır {bkz. Erkondişm; Isı Pompası).
|