Makine, belli bir işi yapma yeteneği olan aygıttır. Bir makine hareketi, kuvveti ve enerjiyi değiştirerek ya da dönüştürerek yararlı bir iş yapabilir. Üç temel makine çeşidi ayırt edilebilir. Bunlar kaldıraç, eğik düzlem ile bir eksene bağlı çarktır, örne­ğin: eğik düzlemden yararlanarak yukar­dan etki eden kuvveti yanlara ileten ka­ma sarmal bir eğik ^düzlem olan vida ya­pılmıştır. Kaldıraçtan makas, Kerpeten, so­mun anahtarı, terazi ve kantar; eksene bağlı çarktan makaralar, palangalar ve çıkrıklar türemiştir {bkz. Cıvata ve Vida­lar; Tulumba). Bir makine bize ne kadar çok karmaşık görünürse görünsün, gerçek­te bu üç temel makine türü ile bunla­rın değişik biçimlerinden yapılmıştır. Tüm makinelerde ister basit ister karmaşık olsun iki temel özellik söz konusu olur. Bunlardan birincisi mekanik yarar (avan­taj) ikincisi ise evrim adım alır. Meka­nik yarar yükün kuvvete oranı (yük/kuv­vet) , verim ise makineden alınan işin (enerjinin) makineye verilen işe (enerji­ye) oranı (alınan iş/verilen iş) olarak ta­nımlanır. Söz gelişi bir kaldıraçta 50 kg.' lık bir kuvvetle 150 kg.'lık bir yük kaldı­rılırsa mekanik yarar 150/50=3 olur. Ku-ranısal olarak alınan iş verilen işe eşit ol­malıdır. Çünkü enerjinin korunumu bunu gerektirir gibi görünür. Ancak bir makine­ye verilen işin (ya da enerjinin) bir bö­lümü sürtünme kuvvetini yenmek için ^har­canır. Bu boşa giden bir iş ve de enerji­dir. Bu nedenle bir makinenin verdiği ya rarlı iş her zaman aldığından daha küçük : olur. O halde verim -hep l'den küçüktür. (Ayrıca bkz. Enerji; iş; Kaldıraç; Kuvvet; Verim).