Gregor Johann (1822-1884), Kalıtım Bilimi (bkz.)'nln temellerini atan Avusturyalı Botanikçi. Mendel, Sen Augustin tarikatı izleyicisi olan bir manastır ra­hibiydi. Deneylerini bu manastırın bahçe­sinde yaptı. Mendel karşıt karakterleri uzun ve kısa boylu olan iki bezelye bitki­sini seçti. Bunların kendi kendine (ayrı yerlerde) tozlaşmasını sağladı. Bu yönte­mi sürdürerek arı döl kısa ve arı döl uzun bezelye bitkileri elde etti. Arı döl kısa be­zelye taneleri (tohumları) ekilince hep kısa boylu bezelye bitkileri çıkıyordu. Ter­sine uzun boylu bezelyeden elde edilen taneler de hep uzun boylu bitki veriyordu. Bundan sonra kısa ve uzun boylu bitkile­rin çiçekleri arasında yapay olarak çapraz-tozlaşma yaptı (Çaprazlamada kısanın çiçek tozu, uzunun dişi organının tepeciği­ne, ya da uzunun çiçek tozu, kısanın çiçe-ğindeki dişi organın tepeciğine konur; bu sonucu etkilemez). Böylece melez bezelye taneleri (tohumları) elde etti. Bunları ekin­ce melez bitkilerin hep uzun olduğunu gör­dü. (Çünkü uzunluk baskın, kısalık çekinik karakterdir, (bkz. Kalıtım Bilimi). Sonra bu melez bitkilerin tohumlarını ekti. Bun­dan çıkan bitkilerin 3/4'ünün uzun, 1/4' ünün ise kısa olduklarını gördü. Bundan da melez bitkilerde hem uzunluk hem kı­salık karakterinin var olduğu sonucunu çı­kardı. Bununla Darwin'in Doğal Ayıklama (bkz.) yolu ile Evrim kuramını ger­çekleştiren bir yöntem bulmuş oldu. Fakat o çağda bu deneyler ve buluşu ilgi çekmedi. Ayrıca kendisinin şahinotu bitkisi ile yaptığı benzeri deneyler de başarısız ol­du. Bu konu unutuldu. Ancak 1900 yılında Vries (bkz.) ve başkaları Mendel'in deney­leri ile ilgili yazılan buldular. Bununla onun çalışmalarının önemi anlaşıldı {bkz. Kalıtım; Tozlaşma).