Savaşta nükleer silahla­rın Atom Bombası (bkz.) ve Hidrojen Bom-basıffc/cz.j'nm kullanılması. Geniş kapsam­lı bir atom, savaşının yol açacağı ürkütü­cü sonuçlar, dünya politikasını İkinci Dün­ya Savaşından bu yana oüyük ölçüde et­kilemiştir. Çekirdek fizyonunun Fermi (bkz.) tarafından keşfinden sonra ABD, 1939'da ilk ön denemelere girişti. Bunda atom bombasının ilkönce Almanlar tara­fından bulunacağı korkusu büyüktü. ABD' nin savaşa girmesiyle birlikte Manhattan Projesi (bkz.) uygulanmaya başlandı ve sonunda Hiroshima ile Nagasaki'ye birer atom bombası atıldı. Rusya ilk atom dene­melerini 1949'da başlattı. O zamandan iti­baren iki "süper" devlet arasında bir atom silahlanması yarışı başladı ve 1960'ların sonlarına kadar çılgıncasına devam etti. îlk hidrojen bombasını ABD 1952'de, Rusya 1953'te patlattı, İngiltere, Fransa ve Çin de nükleer silahlar geliştirdiler. Daha başka ülkelerin de denemelere girişmedikleri hal­de bu çeşit silahlara sahip oldukları kesin gibidir. Nükleer silahların gelişmesi ve yer­leştirilmesi caydırıcılık ilkesine dayanır. Düşman ulusunu tümden yok etme tehditi stratejik dengenin temelini oluşturur. îlk saldırıdan korunmak için ise nükleer silah­lar, bu ülkelerde yeraltında ya da nükleer denizaltılarda saklanan güdümlü mermile­rin, roketlerin uçlarına takılı durumdadır. Nükleer denemelerin radyoaktif serpintileri ve bunların yol açtığı tehlikeler, 1963 yı­lında ABD, ingiltere ve Rusya arasında bir anlaşma yapılmasına yol açmıştır. Bu an­laşma uzayda, atmosferde ve su altında deneme yapılmasını yasaklamakta, ancak fizyon ürünlerinin o ülke sınırları dışına çıkmasına yol açmayan, yeraltı dene­melerine izin vermektedir. Bir ülke tarafın­dan yapılan denemelerin ötekiler tarafın­dan da bilinip farkedilmesi son derece Önemlidir. Bunun için patlamaların neden olduğu yer sarsıntılarım kaydeden sismik izlemelerden, akustik etkilerden ve radyo­aktif kalıntıların ölçülmesinden uararlanıhr. 1970'te yapılan ve altında 43 ülkenin im­zası bulunan bir başka anlaşma nükleer silahların artık çogaltümamasını öngör­mektedir. Stratejik silahların sınırlandırıl­ması SALT konuşmaları 1969'da başlatıl­mış ve bir miktar sınırlandırma sağlamış­tır. Nükleer silahların kazayla ya da so­rumsuz kimselerce kullanılmasını engelle­yebilmek için son derece dikkatli olmak gerekir. Bunun için çok kademeli ko­muta düzeyleri kurulmuş ve elektronik güvenlik gereçleri kullanılmaya başlan­mıştır. Askeri strateji son yularda nükleer silahların sınırlandırılması daha doğrusu sınırlı etkileri olan nükleer silahların kulla­nılması yolundadır. Yani yalnızca savaş alanında etkisini gösterecek taktik nükleer silahlar kullanılacak ve nükleer bir yok oluşa engel olunmaya çalışılacaktır.