Kükürtün başka bir elementle yaptığı ikili bileşikler (bkz. Kükürt). Bun­ların dışında Tiyo-Eterler (bkz.) adını alan organik sülfürler de vardır. Metallerin bü­yük bir çoğunluğunun sülfürleri ile birçok ametal sülfürü elementlerin kükürtle doğ­rudan birleşmesi ürünüdürler. Söz gelişi demir sülfür (FeS) demir tozu ile kükürt to­zunun karıştırılıp tutuşturulması ile olu­şur. Doğrudan doğruya birleşmeyle meyda­na gelen, karbon disülfür (CS2) ile çeşitli azot ve fosfor sülfürleri, metal olmayan sül­fürlerdir. Metal sülfürler İse, sülfür (S—) anyonu içeren ikili bileşiklerdir. Bunlara hidrosülfürik asidin (hidrojen sülfür, HaS) tuzları gözü ile bakılabilir. Hidrojen sülfür de elementlerinden bir dengeye -kadar oluşabilir. Ancak, ısıtıldığı zaman element­lerine ayrışır. Alkali Metaller (bkz.) ile Alkali Toprak Metalleri (bkz.) sülfür­leri suda çözünürler, öteki metallerin sül­fürleri (S2-) ise suda çözünmedikleri için, tuzlarının sulu çözeltilerinden Hidrojen Sülfür (bkz.) gazı geçirilerek çöktürülürler. Alkali metal sülfürleri çözeltileri de, sül­fürleri çözünmeyen metal tuzlarının çözel­tileri ile karıştırılırsa çözünmeyen metal sülfürleri çöker. Suda çözünebilen metal sülfürleri, bir dengeye ikadar Hidroliz (bkz.) olarak monohidrojen sülfür (bisül-für) (HS-) iyonu oluştururlar. Bunlar in­dirgen maddelerdir; bu amaçla ve ayrıca bazı boyaların yapımında ve bazı böcek öl­dürücü ilaçlar üretiminde kullanılırlar. Do­ğada birçok sülfür minerali vardır, [bkz. Arjantit; Arsenopirit; Bornit; Çinkoblend; Galen; Halkopirit; Halkositj Kırmızı Zırnık; Stihin; Wurtzit; Zencefre).