TEKERLEK LASTİĞİ, tekerleğin dışma geçi­rilen halka biçimli lastik taban. Tekerlek lastiği hem yeri sürtme kuvveti ile itip aracın hareketini sağlar, hem fren yapı­lınca yine sürtme ile aracı durdurur, hem de tabana çarpan sert cisimlerin etkisini yumuşatır. îçi basınçlı hava doldurularak şişirilen lastiği ilk kez 1845 yılında ingiliz mühendisi R.W. Thomson yaparak paten­tini aldı. Bu ilk lastiğin içi şişme bir las­tik halka ve dışı ise deriden yapılmıştı (iç lastikli futbol topları gibi). Ancak bu lastiklerin yerine, îçi tamamen lastikle do­lu "dolma lastikler" uzun süre kullanıldı. 1888 yılında John Boyd Dunlop (bkz.), içi basınçlı 'hava ile doldurulabüen lastiği ye­niden keşfetti; bunun "dış lastiği" ise vul-kanize edilmiş kauçuk kaplanmış yelken bezinden yapılmıştı. Çağdaş tubeless teker­lek lastiği, yani iç lastiği olmayan lastik, ilk kez 1950'lerde ortaya çıktı; sonra yay­gınlaştı. Tekerlek dış lastikleri katmanlı yapıda olurlar. Her katman lastik emdiril­miş (genellikle poliester iplikler ve teller­le yapılmış) kalın dokumalardan oluşur. Katmanlar çember biçimli çelik tellerle güçlendirilmişlerdir. Tekerleğe takılan bö­lümün kenarları da bu biçimde güçlen­dirilmiş olur. Bu niteliği taşıyan dış las­tikler sıcak kalıplar içinde basınç altında kanize edilir {bkz. Vulkanizasyon); bu iş­lem sırasında tabanı da istenen girintili çı­kıntılı biçime sokulmuş olur. Dış lastikler üç çeşit olabilir: birincisi katmanları birbi­rini almaşık olarak verev (eğimli) kesen lastiklerdir, bunların ipleri (telleri) köşe­gen doğrultusunda olurlar. îkinci tür verev kuşaklı lastiktir; bu birinci türe benzer. yalnız katmanlar ise taban arasında bir fi­berglas kuşak içerir. Üçüncü tür radyal lastiklerdir; bunların ipleri {telleri) ise ek­sene paralel biçimde dizilmiş olurlar.