UN, buğday, çavdar, mısır, pirinç, arpa, patates, fasulye ile muz gibi bitkilerin ta­nelerinden ya da nişastalı bölümlerinden elde olan ince toz. Duru beyaz un, buğ­daydan elde edilir. Yumuşak buğdaydan kek ve pasta unu, sert buğdaydan ise Glüten (bkz.) içeriği yüksek olan ekmeklik un elde edilir. Unun büyük bölümü (%84) tahıl tohumunun besi dokusundan gelir. Geri ka­lanını ise taneciğin dış kabuğu {bkz. Ke­pek) ve embriyo (bitki taslağı) oluşturur. Rüzgar, su ve hayvan gücüyle çalışan değirmenler yapılana kadar hububat tanesi, elle ve iki taşın arasında ezilerek un ha­line getirilirdi. Modern değirmenlerde ta­necikler iyice temizlenir ve su içerikleri % 5'e getirilir. Böylece besidokunun kepek­ten kolayca ayrılması sağlanır. Besidoku bölümü ise Öğütülür ve ağırtılır. Daha son­ra içerisine vitaminler katılabilir. Yan ürünler hayvan yemi olarak kullanılır. Buğdayın yan ürünleri, E vitamini bakımın­dan zengindir.