UYKU, nisbi bir bilinçsizlik ve hareketsizlik durumu. Uyku gereksinimi, her hay­vanın periyodik olarak duyduğu bir gerek­sinimdir. Uyku uyuması engellenen insan­lar önce sanrılar görür, şiddetli anksiyete durumu ortaya çıkar ve sonunda koma, hatta ölüm gelebilir. Uyku sırasında vücut gevşer ve tüm beden faaliyetleri azalır. Bu arada beyin kabuğunûaki ve diğer yüksek merkezlerindeki faaliyet de elektroensefa-logralta görülebileceği gibi azalır; kan ba­sıncı, vücut sıcaklığı, 'kalp atım ve solunum sayıları düşer. Bununla birlikte uyku sıra­sında mide ve sindirim kanalı hareketleri gibi bazı bedensel faaliyetlerde artma mey­dana gelmektedir. Uyku günlük periyotlar halinde meydana gelir ve derin ya da orto-doks uyku ile hızlı göz hareketli (rem) ya da paradoks uyku olmak üzere iki çeşit­tir. Bu ikincisinde kişi huzursuzdur ve gözlerde ani hareketler vardır. Her iki çeşit, değişmeli olarak birbirini izler. İkinci çe­şit, yani paradoks uyku, toplam uyku za­manının % 20'sini kapsar ve yalnızca rü­ya (bkz. Düş) görürken uyunur. Uykuda gezme {bkz. Uyurgezerlik) ise, yalnızca rüya görmediğimiz derin uyku sırasında meydana gelebilir. Uykuda konuşma da ay­nı çeşit uyku sırasındadır. Uykuyu açıkla­mak amacıyla birçok teori ileri sürülmüş-se de, bunların hiçbiri doyurucu değildir. Uykunun kontrolunda hipotalamustaki bir­birinden ayrı olan uyuma ve uyanma mer­kezleri, beynin diğer bölümleriyle işbirliği yaparlar. Bir bütün olarak uyku ve özellik­le düş gördüğümüz paradoks uyku, sağlıklı bir yaşam için kesinlikle gereklidir. Uyku­da öğrenme deneyimleri pek başarılı olamamıştır, öğrenmenin en etkin yolu, din­lenmiş bir beyin ve yoğun dikkat olsa ge­rektir.