YAKIT, ısı, ışık ya da başka bir enerji el­de edebilmek amacıyla yakılabilen {bkz. Yanma) maddeler. Kurutulmuş hayvan dışkıları (tezek)_, hayvansal ve bitkisel yağlar, odun, Turba (bkz.) ve Taşkömürü (bkz.) ile linyit geleneksel yakıt maddeleridir. Ay­rıca Havagazı (bkz.), Su Gazı (bkz.), Kok Kömürü (bkz.) ve Odun Kömürü (bkz.) ya­pay yakıtlara örnektir. İçinde bulunduğu­muz yüzyılda Petrol (bkz.) ve Doğal Gaz (bkz.), giderek önem kazanmıştır. «Yakıt» kelimesinin kapsamına, kimyasal ve nükleer yakıtlar da girer {bkz. Yakıt Hücresi; Nük­leer Enerji). Roket motorlannda Hidrazin (bkz.) gibi özel, yüksek enerji veren ya­kıtlar kullanılır. Bir yakıtın başlıca özelliği, ısı değeridir,, yani bir hacim ya da kütle birimi kadar yakıt tam olarak yandığında meydana gelen ısı miktarıdır. Yakıtın için­deki yanmaz maddelerin (kül ve nem), hava kirliliğine yol açan kükürt ve benzeri bileşiklerin bulunması ve oranı da Önem­lidir.