yıllık yağış ortalaması 25 cm'den az olan bölgelerde yaşayan hayvanları topluca belirten terim. Gündüzleri sıcaklık derecesinin çok yüksek olması kuraklık oranını daha da artırdığı için, çöllerde yaşayan hayvanların tümü, kurak ortama uyarlanmışlardır. En önemli özellikleri, su yitimini azaltan, su geçirmez derileridir: Böceklerde, muma benzer dış kabuk; sürüngenlerde kaim, dikenli pullar; memeli çöl hayvanlarında nasırlı gibi sert deri ve yağlı bir sıvı salgılayan
ter bezleri. Ayrıca, memelilerin birçoğunda, sidiğin aşırı yoğun olması, su yitiminin daha da azalmasını sağlar. Çöl omurgalılarının böbrekleri, suyu yeniden emecek yapıdadır. Sürüngenler, kuşlar ve böceklörse, bülurlaş-mış ürik asit çıkararak su yitimini azaltırlar. Küçük çöl hayvanlarının çoğu, sözgelimi çöl fareleri, gündüzleri serin çukurlara gizlenirler: Bu çukurlardaki nemli hava, solunum sistemiyle su yitimini azaltır. Develer, beden ısılarını gündüzleri yükseltip geceleri düsürebilme Özellikleriyle terlemez, hörgüçlerinde depolanan yağı yakarak enerji sağlarlar; dokuları su yitimine ve kısa sürede su yüklemeye uyarlanmıştır.