Kimyasal bağ, iki atomun, bir çekim kuvvetiyle birbirine bağlanma halini belirten terim. Atomlar arasında iki temel bağ çeşidi gözlenir: İyonik bağ; kovalent bağ. Ama bu iki çeşit, en uç bağlanma yöntemlerini simgeler; birçok bileşikte, bu iki bağın arasında yer alan özellikler taşıyan bağlara rastlanır. Bir atom iyonik bir bağ oluştururken, değerlik kabuğundan bir ya da birden çok elektron yitirerek bir katyon oluşturur; öbür atomsa, elektron kazanarak bir anyon verir. Karşıt yüklü iyonlar arasında oluşan elektrostatik çekim, bu iyonları iyonik bileşik, içinde birarada tutar. Bu yüksek çekim kuvvetlerinden ötürü, iyonik bileşiklerin erime nokfaları yüksektir. Katyonlar metallerden, anyonlarsa tek ametal atomlarından ya da ametal atomlarından kurulu gruplardan oluştuklarından, yalın iyonik bağ oluşumu için, bileşiğin hem bir metal, hem de bir ametal içermesi gerekir. Sözgelimi, sodyum klorür iyoniktir ve iyonik formülü Na+CPdir. Bununla birlikte amonyum iyonun-daki (NH ) gibi yalnızca ametaller içeren katyonlar da vardır ve amonyum klorürün iyonik formülü NH,+CJ-blur. Kovalent bağlanma, iyonik bağlanmadaki elektronların bütünüyle aktarılması yerine, elektronların bölüşülmesine dayanır. Farklı 2 atom kovalent bir bağ oluşturduğunda, oluşan iki atomlu molekülün, bağ elektronları eşit oranda bölüşülmediğinden 1 ikikutuplu (dipol) momenti olur. îkikutuplu momenti ne kadar büyükse bağın iyonik özelliği de o kadar yüksektir.