Solunum, canlılarda enerji oluşturmaya yarayan fiziksel ve kimyasal işlemleri topluca belirten terim. Hücrelerin görevlerini yerine getirmesi enerjiye bağlı olduğundan bütün organizmalar solunum yapar ve solunum sırasında oluşan enerji, besin moleküllerinde saklanır.
Birhücreli organizmaların bazılarında, besin moleküllerinin bir ölçüde parçalanmasıyla, az oranda enerji veren bir solunum biçimi görülür; oksijen gerektirmediğinden, bu işleme havasız (anaerobik) solunum denir: Oksijen yetersizliği durumunda, birçok organizma ve doku, kas hareketlerinde olduğu gibi, bu solunum türüne döner. Yeterli oksijen bulunduğu zamansa organizmalar, daha verimli olan havalı (aerobik) solunum yaparlar: Hücrede gerçekleşen biyokimyasal tepkimeler dizisinde besin maddeleri, karbon dioksit ve su gibû yalın organik moleküllere ayrışarak, havasız solunum. dakinden çok daha fazla enerji verirler.
Havalı solunumun verimi, hücrelere oksijen taşıyan ve karbon dioksit gibi artıkların atılmasını sağlayana sistemin iyi çalışmasına bağlıdır. Bunun için de akciğer ya da solungaç gibi geniş soluma yüzeyleri ve dokulara oksijen getirip artıkları götüren bir dolaşım sistemi gereklidir. Soluk alma ve hücrelere oksijen sağlama işlemlerine dış solunum, hücrenin mitokondrilerinde enerji oluşturan biyokimyasal tepkimelere de iç solunum ya da hücresel solunum denir.